Polat ölüm virajına girerken aynı anda başka bir araba daha girdi. O arabada kendilerine verilen mühleti tamamlayan iki kişi vardı. Fakat onlar sarhoş olduklarından, bulundukları yerin ve orada olacakların farkında değillerdi.

Mustafa Polat, ölüm virajınıa girdiğinin farkına vardığı için hafifçe frene basarak hızını azaltmaya hazırlanırken; karşıdan gelen arabanın farları gözünü kamaştırınca, gayr-i ihtiyari öne doğru eğilerek dikkatle baktığı anda onunla göz göze geldi.

"Vakit tamam" dedi sadece hissedilen bir sesle.

"Bu yaşta mı?"

"Bu iş yaşa bakmaz."

"Bari bu işleri biraz olsun yoluna koysaydım."

"Dünyanın işi hiç bir zaman yoluna girmez."

"Arkadaşlarımla helalleşip hanımımı görmem de mi mümkün değil?"

"Allah onlara senden daha yakın."

"Amenna."

"Allah yolunda daha yıllarca hizmet etmeyi ne kadar çok isterdim."

"Allah indinde en makbul hizmet, imanla kabre girmektir."

"O halde dur bir şehadet getireyim."

"Sen şimşeğin çaktığını, yıldırımın düştüğünü görmeden şehadet getirenlerden değilsin ki. Baksana aklın benimle konuşurken dilin durmadan şehadet getiriyor."

"Aklım, şuurum, dilim, bütün bedenim ve benliğimle birlikte bir defa daha söylemek istiyorum."

"Haydi o zaman sen söyle ben de tekrar edeyim."

"Eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden Resulüllaaahhh!.."

Acı bir fren sesi, müthiş bir çarpışma ve bilinen son...

İslam YAŞAR/Muhabbet Fedaileri